Home

Verslag Algemene ouderavond

Geplaatst op: 17 februari 2012

Verslag Algemene ouderavond: Opvoeden is kleur bekennen.
De inleiding werd verzorgd door Jannegré Windt van praktijk SEOpuntZonlicht, een praktijk die hulp en trainingen geeft aan kinderen met een sociaal-emotionele hulpvraag.

Jannegré was al meteen heel duidelijk over haar bedoeling met de titel: opvoeden is kleur bekennen. Kleur bekennen betekent, dat je staat voor je waarden, dat je voldoende plek durft in te nemen als ouder en opvoeder, dat je grenzen durft te stellen.
Vervolgens nam ze ons aan de hand van vijf basisbehoeften mee in een aantal cruciale aspecten van de opvoeding.
Deze basisbehoeften zijn: 1 een eigen plek kunnen innemen
2 gezonde voeding, zowel fysiek als psychisch
3 bescherming bieden
4 steun geven
5 begrenzing geven
Basisbehoeften, die ogenschijnlijk zo vanzelfsprekend overkomen en waarvan je zou denken dat je daar als weldenkende opvoeder toch zeker wel aan voldoet. Toch was het opvallend dat Jannegré bij bijna ieder punt ons liet zien dat er een te weinig maar ook een te veel kan zijn en dat dat voor kinderen schadelijke gevolgen kan hebben.
Nemen we als voorbeeld het punt bescherming. We weten maar al te goed dat bescherming ook teveel kan zijn en dat dat beklemmend op een kind kan werken. Dat het bijvoorbeeld in de weg kan staan om een eigen plek en dus eigen verantwoording te leren innemen. We weten ook dat te weinig steun geven tot gevolg kan hebben dat een kind niet met zekerheid de wereld in durft te stappen. Wordt die duidelijk steunende hand uiteindelijk echter niet een zachte bijna niet merkbare hand op de rug (of zelfs een hand op afstand) dan zal het kind steeds weer de bevestiging van de volwassene blijven verwachten.

 

Zo liet Jannegré ons voortdurend valkuilen zien, waar je je als opvoeder van bewust moet zijn. Valkuilen die te maken kunnen hebben met je eigen kindertijd, met je behoefte om lief gevonden te worden, of je weerzin om ruzie te maken.
Uiteindelijk waren de eerste en de laatste basisbehoefte in bovenstaand rijtje het meest cruciaal, zij maken dat een kind als sociaal wezen leert om zijn plek in te nemen, maar ook om betrouwbaar te zijn en om te kunnen omgaan met regels.
Zij sloot haar inleiding af met een mooie boodschap over het verschil tussen de opvoeding door ouders en de opvoeding door leerkrachten. Beiden stoelen op affectie en op structuur. Maar waar bij ouders de affectie overheerst en de structuur onmisbaar is, is dit in het onderwijs omgekeerd: de structuur van regels en afspraken is het uitgangspunt, de affectie is onmisbaar voor een warme structuur. Gun elkaar die plek, erken elkaars rol en vertrouw elkaar in die rol, was haar boodschap.
Dit was een mooi einde om vervolgens in de eigen klas over deze inleiding in gesprek te gaan.

Wij als leerkrachten hebben ons verheugd over een zaal vol mensen. Het voelde goed om je gedragen te voelen door zo'n grote opkomst. Een vader maakte nog een kanttekening bij de opkomst: opvoeden is ook een taak van vaders, hij hield een pleidooi voor een grotere opkomst van vaders.
In de klassen volgde een gesprek over de inleiding of werden eigen agendapunten besproken.
Als team denken we dat we ieder jaar een ouderavond in deze opzet zouden moeten organiseren, te denken valt een inleiding over sociale media of over het thema jongens-meisjes. U hoort nog van ons.
Mieke van Meijel

Open dag 14 april

Geplaatst op: 16 februari 2012

De Open Dag vindt plaats op zaterdag 14 april 2012 van 13.00 -15.00 uur. Nadere informatie volgt binnenkort.

In de gang van het jaar (Kleuters)

Geplaatst op: 10 februari 2012

In de gang van het jaar

Met Maria Lichtmis is er dan eindelijk een einde gekomen aan een lange en intensief beleefde kerst- en Drie Koningentijd in onze kleuterklas. En nog iedere dag zijn er kinderen die rondlopen in de rode, blauwe of groene mantel, met bijpassende kroon, alsof ze er toch nog niet helemaal genoeg van kunnen krijgen.
Drie koningen maakten plaats voor Koning Winter, op de valreep, waar we in het ochtendspel dankbaar gebruik van maken door ons nog even volop aan zijn regie over te geven, voordat straks Vrouwtje Dooi ongetwijfeld terug komt en de lente écht in het verschiet ligt. Het betekent dat we elke dag met de hele klas schaatsen, en geoefend dat we inmiddels zijn, gaat het mooi gelijk, handen op de rug, van links naar rechts…dat is leuk en dan gaat het zingen bij veel kinderen vanzelf!
We zingen ook over de ganzen, die roepend overvliegen, in een grote V. Gak gak gak…wij zoeken een wak. Boer Blos hakt een wak om de ganzen te laten drinken. Als Boer Blos een stap achteruit gaat, strijken ze direct neer, en dan gaat het van: Snap snap snap snap… (de handen zijn de snavels) ….Kloek kloek kloek kloek kloek (we beelden met onze handen de kopjes van de ganzen uit, die ze omhoog neigen als ze het water dankbaar opdrinken) Ze stijgen weer op, en het lijkt alsof er klinkt: gak gak gak…bedankt voor het wak! Heerlijk om dit met de kinderen te doen, het komt bijna ieder jaar wel een keer terug sinds juf Barbara (van de BSO!) dit in onze klas een keer geïntroduceerd heeft toen ze een ochtendspel mocht doen tijdens een lange stage.
Deze week gaan vader en moeder Blos, en dus ook de kinderen, naar de markt. Moeder Blos gaat er lapjes kopen, om verkleedkleren voor de kinderen van te naaien. Daarvoor moet ze de maten nemen. We maken van de gelegenheid gebruik om ook de kinderen in de klas te meten. Tot hoever komen ze al, als ze voor juf gaan staan?
Boer Blos gaat op de veemarkt kijken of hij er nog een koetje bij wil kopen. Veel vreugde is er bij dit ochtendspel.

Zeker ook bij de liedjes die traditioneel bij ons verkleedfeest gezongen en gedanst worden in de grote zaal. Ik geef ze hierbij, voor álle kleuterouders. Thuis oefenen!

Hoe gaat de boer naar de veemarkt toe, (twee aan twee, gearmd, lopen in de kring)
De ene met zijn paard, de ander met zijn koe
Hoe gaat de boer naar de veemarkt toe?
Ik zal je eens vertellen hoe:
Klap klap klap ( stilstaand, tegenover elkaar: handje klap)
Stap stap stap (met de voeten)
De ene met zijn paard, en de ander met zijn koe (met de handen gebaren)
( herh.)

De spelvorm van het volgende lied laat zich het beste door de kinderen uitleggen:
Als mijn vader en mijn moeder naar de markt toe gaan, o ja, ja zo
Dan komen zij niet thuis voor ’s avonds laat, o ja, ja zo.
Fiederie, fiederie, fiederalala, fiederie, fiederie, fiederalala
O ja, ja zo! O ja, ja zo!
Juf Marjet

Recente foto's